The Performance Coach  /  Na een veiligheidsincident

De maatregelen zijn genomen.
Er is niets veranderd aan wat het met je doet.

Er komt een pand bij, er komt een chauffeur bij, er komt een protocol. Dat is de operationele kant en die is meestal binnen een dag geregeld. De kant die daarna blijft staan krijgt zelden iemand toegewezen.

Wat er gebeurt

Een incident zet een systeem aan dat daarvoor uit stond. Waakzaamheid is geen stemming, het is een stand. Hij kost energie, hij houdt de slaap oppervlakkig en hij maakt het oordeel sneller en smaller. Dat is precies wat je wilt op het moment zelf.

Het probleem begint wanneer die stand aan blijft terwijl de dreiging weg is. Beslissingen worden defensief. De kring om iemand heen wordt kleiner. Wie het van zijn beoordelingsvermogen moet hebben merkt dat het verschuift, meestal later dan zijn omgeving het merkt.

Wat er meestal misgaat

De aandacht gaat naar maatregelen, want die zijn zichtbaar en je kunt ze afvinken. De persoon zelf staat op geen enkele lijst.

Hulp wordt te laat gevraagd, omdat het incident voorbij is en er dus geen aanleiding meer lijkt te zijn. De aanleiding zit in wat er daarna gebeurt en niet in wat er gebeurd is.

Wie het wel bespreekbaar maakt loopt tegen een keuze aan tussen twee soorten hulp: iemand die de operationele wereld kent en de psychologische kant niet, of andersom. Het gaat mis op de naad tussen die twee.

Wat er dan nodig is

Iemand die beide kanten tegelijk leest. Wat er operationeel is gebeurd, wat dat met het systeem van een mens doet en welke van de twee de volgende beslissing aan het sturen is.

Ik werk met de Human Performance Code, acht elementen die bepalen hoe iemand presteert wanneer het erop aankomt. Na een incident zijn het meestal dezelfde twee of drie die het begeven. Welke dat zijn verschilt per persoon en dat is het eerste wat we vaststellen.

Er is geen vast traject. De structuur hangt af van wat er speelt en wat er werkelijk nodig is. Dat bepaal ik na het eerste gesprek, soms al tijdens dat gesprek.